Keçiören'in canlı, neonlarla geniş caddeleri, Ankara'nın bu enerjik ilçesi geceyle ahenk bulur; parkların ağaçları, akşam üstü ışıklarında gökyüzüne selam çakar. Gündüz, çarşıda kalabalıklar uğuldar, kahvehanelerde nemba çayı bardakları masalarda çınlar, uzaklardan sokak çalgıcılarının nağmeleri yükselir. Keçiören, ülkenin başkentinin komşusuna komşu ama kendi sakininin ruhunu korur. Ama gece inince, bu hareketli ilçeden ayrılan bir şehvet seline kapılır. Parkların gölgeleri arzularla kıpırdar, loş barların ışıkları kamera cepheleri okşar, müzik bulvarları titreşir ve Keçiören, kirli bir hazzın yasak limanına dönüşür. İşte bu aşamada, olgun eskort Leyla ile yolum kesişti.

Leyla, otuzlarının sonunda, uzun dalgalı kestane ağrıları omuzlarına suüzülen, zümrüt gözlü, dolgun kalesiyle sancagini anında kaskatı yapan bir olgun diş. Bakışları sancakini zincirler, kalesi haz için çağırır, onun hareketi kirli bir büyüdür. Devam edeceğim gece, Keçiören'in ılıklığını kesen bir hazzın yasak limanına kapatıldı. Leyla, şehvetin olgun kraliçesi; ya sancağı kalesinde indirir ya da seni esir alır.

Keçiören Çarşısında Leylanın Kalesinin Arzuyla Sikisken Patlaması
Her şey Keçiören'in kalabalık çarşısındaki modern bir barda, neon ışıkların yanıp sönen koşullarında bir akşamda yönlendirildi. Leyla'yı ücretin arasında yakaladım; Üzerinde sancagimi çıldırtsın diye değiştiren bir saten elbise, kalesi adeta bana meydan okuyor, dudaklarında şeytani bir sırıtış. “Keçiören benim haz tahtim,” dedi, sesiyle barın gürültüsünü bastırarak, “ve ben olgun aleviyle parlarım, sancagini kalesime indirirsin.” Gözlerin neonları yönlendiriliyordu. Yanıma süzüldü, eli sancagima attı, “Bu barlar doyurmaz, kalesim seni ele geçirir” diye fısıldadı, sesi viski kadar keskin. Elbisesini sıyırıp deri koltuğa davranıyor, kalesini sergiledi; hava nemba çayı, ter ve arzu kokusuyla doldu. Kalesi sancağını içine çekti, parmaklarıyla sancağını kavradı, “Buradan çıkış yok, herif” dedi ve haz patlama koptu. Barın havası onun inlemeleriyle sarsıldı; kalesi arzu dansı yaptı, onu bir ayrılıkçı bir coşkuydu. Kalabalığın gözleri arasında Leyla, barın ruhunu bir an için ele geçirdi. Ama gerçek, eve vardığımızda patladı.

Leylanın Lüks Evinde Kalesinin Vahsi Sikisken Dalgaları
Leyla beni Keçiören'in ışıklı caddelerinden çekip çarşıya yakın bir lüks eve sürükledi. Kapıyı açar açmaz, ev bir şehvet kalesine dönüştü. “Keçiören olgun eskort burada yangını başlıyor” dedi, saten elbiseyi yerde savurdu, çırılçıplak kaldı. Kalesi loş ışıkta parlıyordu, sancagımı ele geçirmek için dinliyordu. “Bu evde sancağından eser kalmıyor” diye hırladı, modern yatağa uzandı, kalesini göklere açtı. Duvarlar onun çığlıklarıyla titrerken, sancagımı avucuna aldı, “Keçiören'in nabzı benim kalemde atar” dedi, gözleri alev gibi yanıyordu. Kadife kaplı yataklar, neon lambalar, cam duvarlardaki gölgeler; evin her köşesi haz için tasarlanmıştı. Kalesi sancağını sardı, arzu her köyden ayrılan bir dalgaya dönüştü. Pencereler buğulandı, ancak onun inlemeleriyle sarsıldı. Leyla, ortaya çıkan ortada bir varoluş gibi hükmediyordu; onun hareketi, onun bakış açısı daha derin bir ateşe batıyordu. Bu bir ev değil, bir hazzın yasak limanıydı.

Keçiören Parklarında Leylanın Kalesinin Kırlı Sikisken Temsili
Leyla, geceyi Keçiören'in parklarına yakın bir kuytu köşeye taşıdı. Ay ışığı ağaçları gümüşe boyanırken, etraflarındakilerin esiriydi. “Burası benim haz kervanım” dedi, bir çardak parçasının saklandı, kalesini vurdu. Hazzın kaçak açlığıyla sancagimi okşadı, “Barlar bitti, şimdi kalesim sahne alıyor,” diye haykırdı, sesi geceyi parçaladı. Soğuk çardak adına rağmen teni kordur; kalesi sancagımı içine aldı, nefesini sancagımı daha çok yaktı. “Sancagini bu kales indirir” dedi ve kalesi haz ritmini takip etti. Parkın rüzgarı yayılmalarına başladı, ay ışığı girişlerini taşıdı. Uzakta birkaç gölge bize baksa da Leyla korunmadı; “Bırak gözleri kör olsun” diye tısladı ve arzu temsili geceyi yuttu. Ayın nefesi kesildi, Leyla'nın kalesi parkları bir an için ele geçirdi. Bu bir park değil, bir şehvet limanıydı.

Keçiören Tepelerinde Leylanin Kalesinin Vahşi Sikisken Yikimi
Sabaha karşı Leyla beni Keçiören'in tepelerindeki bir çelik eve çekti. Şehir aşağıda neon ışıklarla uyurken, rüzgarın böldüğü uğultusuyla doluyordu. “Keçiören olgun eskort burada şeytanlaşır” dedi, kalesini sergiledi, “ve ben sancagını kalemde yok ederim.” Hava serin olsa da teni alevdi; kalesini sundu, “Sakinlik isteyenler kayboldusun” diye böğürdü, sesi evde yankılandı. Kalesi sancağı sıkıştırıldı, onu hareket ettirdi; rüzgar onun gürültüleriyle boğuldu. “Beni dizginleyemezsin, hergele,” dedi ve Keçiören'in manzarası onun arzularıyla kirlendi. Evin açık terasında, yıldızların gölgesinde, Leyla'nın kalesi geceyi ele geçirdi. Şehrin ışıkları onun inlemeleriyle titredi, onun köyü bir yıkımdı. Rüzgar kestane saçlarını savururken, Leyla bir an için Keçiören'i kendi kervanı ilan etti.

Son durak, evin dar bir odasıydı. Duvara bölmedi, “Burada sancagını bir ufak yaparım” dedi ve kalesini açtı. Rüzgar pencerelerden sızarken, haz duvarları çınladı. “Sükûnet mi dedin, kaltak?” diye alay etti, “Onu parklarda gömdüm.” Odanın darlığı, onun haykırışlarını daha da yoğunlaştırdı; onun mezrası bir yıkımdı, ev onun inlemeleriyle doldu. Leyla, oğlu bir kez sancagımı kalesine aldı, “Keçiören benim av saham, sen de avımsın” diye fısıldadı. İlçe, Leyla'nın ayrılık arzusuyla ele geçirildi.

Leyla ile Keçiören'de geçen gece, çarşıdan eve, parklardan tepeye bir hazzın yasak limanıydı. Kalesiyle sancagımı zincirledi, arzuyla aklımı çeldi. “Haz benim kirli tacımdır” dedi son olarak, rüzgar saçlarını savururken. Sancağında cesareti varsa, Leyla seni bekliyor. Ama dikkat: Bu Keçiören olgun eskort, kalesiyle sancakları hazzın yasak limanına indirir.