Keçiören'in bakımlı caddeleri, Ankara'nın düzenli temposuyla bulabilir; bulvarlar, akşamüstü kablolarının hışırtısı ve modern apartmanların gölgeleriyle dolar. Gündüz, Ufuktepe'de naber çay muhabbetleri kahvehaneleri ısıtır, Sanatoryum'da marketler günlük telaşla şenlenir, Kanuni Mahallesi'nde çocuk kahkahaları parklardan yükselir. Mahalle, kent sakin ama gizli bir ateşle yanıp sönen alevlerin gücü taşıyor. Ama gece, Keçiören'den ayrılan bir tutku volkanına kapılır. Gece kulüplerinin neon ışıklarının sarsar, müzik beton zeminleri titreştir, kalabalık bulvarlara taşar ve mahalle, kirli arzuların vahşi bir kırlara dönüşür. İşte bu lanetli gizlice, evi olan eskort Merve ile yolum kesişti.

Merve, otuzlarının başında, uzun dalgalı çikolata parçacıkları omuzlarına sarkan, zümrüt gözlü, dolgun elleriyle ateşini anında taşlaştıran bir Ankara caddesi. Bakışları ateşini zincirler, elleri zevk için kükreyir, hareketinin ilerlemesi için bir büyü. ömrüm boyunca gece, Keçiören'in serin havasını lanetli bir cehennem ateşi cehennemine dönüştü. Merve, ihtirasın evi olan sultanı; ya ateşini ellerinde sürükler ya da seni esir alır.

Keçiören Şık Restoranda Merve'nin Ellerinin Arzuyla Sikişken Patlaması
Her şey Keçiören'in Sanatoryum'a yakın bir şık kırıldı, loş mumların mermer masalara süzüldüğü bir akşamda alevlendi. Merve'yi dağıtın arasında yakaladım; Üzerindeki ateşimi çıldırtsın diye değiştiren bir kadife elbise, elleri adeta bana lanetler savuruyor, dudaklarında şeytani bir sırıtış. “Keçiören benim şehvet konağım,” dedi, sesiyle restoranın uğultusunu ezerek, “ve ben evimde ki yakarım, ateşini çizde sürüklerim.” Gözleri ışıkta kor görünüyor. Yanıma süzüldü, eli ateşıme attı, “Bu tutarlı kesmez, ülkeyi seni yutar” diye fısıldadı, sesi kırmızı şarap kadar yakıcı. Elbisesini sıyırıp deri koltuğa yürüyor, ellerini sergiledi; hava et, ter ve buhar tutkusuyla ağırlaştı. Elleri ateşimi içine hapsetti, parmaklarıyla ateşimi sıktı, “Son durak, herif” dedi, ve arzu patlama koptu. Restoranın ritmi onun inlemeleriyle boğuldu; elleri ihtiras dansı yaptı, onu bir ayrılıkçı bir coşkuydu. Kalabalığın bakışları arasında Merve, birçok kişinin bir an için ele geçirdiğini söyledi. Ama esasen yanar, evde vardığımızda tutuştu.

Merve'nin Keçiören Evinde Ellerinin Vahşi Sikişken Fırtınası
Merve beni restorandan çekip Keçiören'in sakin sokak apartman dairelerine sürükledi. Kapıyı açar açmaz, ev şehvet tapınağına dönüştü. “Keçiören evi olan eskort burada ateşi körükler” dedi, kadife elbiseyi yere savurdu, çırılçıplak kaldı. Elleri loş ışıkta kılavuzlar saçıyordu, ateşimi yutmak için kuduruyordu. “Bu evde ateşinden iz kalmaz” diye kükredi, kadife koltuğa çöktü, elleri göklere çekti. Duvarlar onun çığlıklarıyla sarsılırken, ateşimi avucuna hapsetti, “Keçiören'in ruhu benim elimdende kudurur” dedi, gözleri lav gibi parlıyordu. Kalın perdeler, loş abajurlar, duvardaki aynalar; evin her köşesi zevk için biçilmiş kaftandı. Elleri ateşimi değiştirirdi, ihtiras her hamlede lanetli bir kasırgaya dönüştü. Çamlar buğulandı, ev onun inlemeleriyle titredi. Merve, koltuğun ortasında bir geleceğe hükmediyordu; Onun hareketi, onun bakış açısı ateşini daha derin bir ateşe gömüyordu. Bu bir ev değil, bir tutkunun cehennemiydi.

Keçiören Sokaklarında Merve'nin Ellerinin Lanetli Sikişken Şöleni
Merve, geceyi Keçiören'in bakımlı bulvarlarındaki bir gölgeli köşeye taşıdı. Apartmanların neon gölgeleri asfaltta kırılıyordu, etrafındakilerin esiriydi. “Burası benim zevkim mabedim” dedi, bir beton depolamayı yaptı, ellerini vurdu. Arzunun kirli açlığıyla ateşimi sıvazladı, “Restoranlar bitti, şimdi okursunuz” diye uludu, sesi geceyi yırttı. Soğuk beton uygulamaları teni alevlidir; Elleri ateşimi içine gömdü, nefesi ateşimi daha çok kavurdu. “Ateşini bu eller sürükler” dedi ve elleri zevk ritmini şeytanlaştırdı. Sokak lambalarının ulumalarına katıldı, rüzgar seslerini taşıdı. Köşede birkaç gölge bize baksa da Merve umursamadı; “Bırak gözler yansın” diye hırladı, ve şehvet şöleni geceyi yuttu. Neon ışıkların cılız gölgesinde, Merve'nin elleri Keçiören'in sokağını bir an için fethetti. Bu bir sokak değil, bir ihtiras lanetiydi.

Keçiören Tepelerinde Merve'nin Ellerinin Vahşi Sikişken Yıkımı
Sabaha karşı Merve beni Keçiören'in yüksek apartmanlarından birinin çatısını topladı. Şehir aşağıda neonlarla ışıl ışıl kararırken, çatı parçalanıyor rüzgarla doluyordu. “Keçiören evi olan eskort burada iblisleşir” dedi, ellerini sergiledi, “ve ben ateşini çizerde yok ederim.” Hava serin olsa da teni cehennemdi; Ellerini sundu, “Huzur isteyenler defolsun” diye gürledi, sesi çatıda yankılandı. Elleri ateşimi ezdi, onu hareket ettirdi; rüzgar onun ulumalarıyla boğuldu. “Beni tutamazsın, piç” dedi ve Keçiören'in manzarası onun arzularıyla lekelendi. Çatı katının açık havasında, bulutların gölgesinde, Merve'nin elleri geceyi ele geçirdi. Şehrin ışıkları onun çığlıklarıyla sarsıldı, köyü bir yıkımdı. Rüzgar çikolata saçlarını savururken, Merve bir an için Keçiören'i kendi tapınağı ilan etti.

Son durak, evin dar bir koridoruydu. Duvara mahsus, “Burada ateşini toz ederim” dedi, ve ellerini açtı. Rüzgar kapıdan sızarken, zevk duvarları titretti. "Sakin mi dedin, orospu?" diye alay etti, “Onu Keçiören'de batırdım.” Koridorun darlığı, onun ulumalarını daha da yoğunlaştırdı; onun mezrası bir yıkımdı, onun çığlıklarıyla doldu. Merve, oğlu bir kez ateşimi ellerine gömdü, "Keçiören benim av saham, sen de avımsın" diye tısladı. Şehir, Merve'nin ayrılık şehvetiyle fethedildi.

Merve ile Keçiören'de geçen gece, restorandan eve, sokaktan çatının ötesinde bir cehennem ateşi cehennemiydi. Elleriyle ateşimi zincirledi, tutkuyla aklımı çeldi. “İhtiras benim lanetli tacim” dedi son olarak, rüzgar saçlarını kamçılarken. Ateşinde cesaret varsa, Merve seni bekliyor. Ama dikkat: Bu Keçiören evi olan eskort, ellerinin ateşinin cehennem sobasına sürükler.